Met projectevaluatie naar volwassenheid op de CMM-ladder

Een kwestie van bedrijfsbehoud

Het verbeteren van systemen vergt alleen maar meer investeringen. Maar het evalueren van de ICT-projecten zelf, en het werkelijke nut of het belang van de producten die ze opleveren blijven meestal onderbelicht. Drie kwaliteitsspecialisten tonen aan dat een aanpak voor het beheersen van projecten – het Capability Maturity Model – ook uitstekend bruikbaar is bij het evalueren van die projecten. Evaluatie met als doel het goede te behouden en te borgen, en te leren van gemaakte fouten.

Hoewel de hier beschreven aanpak op alle systeemontwikkelingsprojecten kan worden toegepast, is hij met name interessant voor projecten die zich op het Capability Maturity Model level 1 of 2 bevinden. Organisaties met projecten op een niveau 3 of hoger van dit model zullen minder moeite hebben met het evalueren; sterker nog, het evalueren van deze projecten is een vanzelfsprekende en bovendien continue aangelegenheid. Dit in tegenstelling tot projecten op niveau 1 en 2, waarbij evaluatie vrijwel uitsluitend achteraf plaatsvindt.
Eerst iets over de aanpak voor het beheersen van ICT-projecten, zoals deze is beschreven in het boek Kwaliteit op Maat (1). De auteurs beschrijven hierin het beheersen van IT-projecten met behulp van de Radar-methode. Vervolgens worden de begrippen product- en proceskwaliteit gerelateerd aan het CMM en de ISO 9126 standaard voor informatiesystemen. Hierbij wordt een synthese bereikt tussen inzichten uit de ‘kwaliteit op maat’ aanpak, en inzichten vanuit CMM en ISO. Het resultaat is een hanteerbaar stappenplan voor de evaluatie van ICT-projecten.

Product- en procesrisico’s

Het boek ‘Kwaliteit op Maat’ stelt dat er maar twee dingen mis kunnen gaan met een project: het uiteindelijke product blijkt niet aan de verwachtingen te voldoen en/of het proces waarmee het product tot stand wordt gebracht, voldoet niet aan de verwachtingen. Zowel product als proces zijn onderhevig aan risico’s. De productrisico’s hebben betrekking op de systeemfunctionaliteiten en de systeemhoedanigheden. De procesrisico’s hebben betrekking op de planmatige beheersing en de omgevingsfactoren.
Het niet voldoende beheersen van deze risico’s kan een product opleveren dat niet voldoet aan de verwachtingen van de gebruiker. Zo bestaat het risico dat de gebruikerswensen niet voldoende geïnventariseerd zijn (productrisico), of dat het project te maken krijgt met verloop van personeel, of dat de onderneming overgenomen wordt dan wel zelf gaat overnemen (procesrisico).
Om een project te beheersen en een ‘goed’ product af te leveren is het een vereiste de risico’s die gelden voor het op te leveren product of ontwikkelproces te kennen, in te schatten en vervolgens zo goed mogelijk te beheersen door het nemen van adequate voorzorgsmaatregelen. De auteurs van het boek komen dan ook tot de stappenmatrix van figuur 1.

Lees artikel

Bron: Computable